Home

Dit was het dan: gisterenmiddag heb ik afscheid genomen van de geweldige familie die een maand lang voor me gezorgd heeft.. Vrijdag en zaterdag waren de andere vrijwilligers al vertrokken en ik was dus nog als laatste over. Lekker op mijn gemakje m'n koffer inpakken, geen haast: nu heb ik 'vakantie'! Even heerlijk genieten van een paar dagen niks doen: lekker naar het zwembad en kadootjes kopen.

Pelido is echt een geweldige ervaring geweest en ik ben ook echt blij dat ik uiteindelijk bij 2 verschillende projecten heb gewerkt, want de verschillen zijn namelijk enorm! In tegenstelling tot Tekera was Pelido een echt communityproject met een hele grote betrokkenheid van de bevolking. De organisatie heeft echt 'ownership' weten te creeren: mensen willen deelnemen in de projecten en dragen verantwoordelijkheid hierin. De projecten van Pelido zijn hier ook op ingesteld en stimuleren het.

Daar lag ik dan, ruim 3 dagen helemaal knock-out in bed.. zondag toen ik in t ziekenhuis zat en hoorde dat het toch echt malaria was, dacht ik oohhhh nou als dit t is, dan weet ik niet waar iedereen zich zo druk om maakt... maar helaas pindakaas voor Moonie, t ergste moest nog komen.. hysterisch barstende hoofdpijn, duizeligheid, misselijk, buikpijn, geen gevoel in je benen en om t allemaal wat te verzachten verschrikkelijke slapeloosheid... niet alleen de malaria maakt je ziek, maar vooral ook de medicijnen die je moet slikken om de paracieten in je bloed te doden: puur vergif!

Wat een week weer!
ik kan nu een blogje plaatsen omdat ik thuis achter de computer van Caphas zit, want datgene wat ik niet verwacht had is toch gebeurd: ik heb malaria! Vorige week was ik al wat kwakkel maar toen ik me dit weekend zo raar voelde dat ik bijna flauwviel leek t toch verstandig om mn bloed in t ziekenhuis te laten onderzoeken, positief dus... nu ben ik dan ook helemaal stoned van de anti-malaria: in 3 dagen tijd moet ik een dosis medicijnen slikken die gelijk staat aan 9 weken Lariam en een of ander vaag bestandsdeel waar in de VS en EU geen vergunningen voor zijn afgegeven, maar daarna ben ik als t goed is weer helemaal 100%, dus daar gaan we dan maar vanuit!

Maar goed, wel even een momentje dus om mn andere verhaaltjes op te schrijven:

Afgelopen week ben ik begonnen bij Pelido (Promiting Enterprises & Livelyhood Development Organisation), een geweldig bijzonder project opgezet door en met de lokale bevolking. Het omvat een aantal dorpen en probeert de levensstandaard van de mensen te vergroten door koffieplantages, een biggen/kippenproject, watertanks te bouwen en het onderhouden van een basisschool met veelal Aidswezen (Happy Hours). In 2 jaar tijd hebben ze met relatief weinig geld (door de community zelf gedoneerd) veel kunnen bereiken.

Waar ik me de komende weken mee bezig ga houden is om de organisatie te helpen bij fondsenwerving, en dan vooral te leren hoe ze subsidievoorstellen moeten schrijven. Ook ga ik helpen bij het 'Awareness-project': op de lokale scholen meisjes lesgeven over menstruatie, hygiene etc. De bedoeling is om de meisjes zover te krijgen dat ze een speciaal soort uitwasbaar maandverband gaan gebruiken.

De eerste maand in Uganda is alweer voorbij!
Wat is de tijd toch snel gegaan en wat kun je in korte tijd zoveel ervaren!
Mijn tijd bij Tekera is echt geweldig geweest en het afscheid was even bijzonder: een groot kampvuur met zang en dans en ik heb allemaal kadootjes gekregen, echt zo lief! Echt afscheid heb ik niet genomen, ik hoop een aantal stafleden nog in 1 van mijn weekenden in Masaka tegen te komen. Toen ik donderdag weg ging heb ik mijn kleine vriendje Samboga nog een knuffeltje gegeven die mijn moeder in NL nog gekocht had.. om me te bedanken wilde hij voor me knielen (een verschrikkelijke gewoonte maar dat is hier normaal), maar omdat hij op een stoepje stond kukkelde hij zo voorover met zn gezicht in de modder.. haha gerum arme Samboga..

nog een paar foto's

xx
Moon

hier alvast een paar foto's, later probeer ik er meer te plaatsen maar het kost echt veel tijd..

enjoy!

xx

 
Ik had nooit gedacht dat er zoveel ups & downs zich zo extreem in zo korte tijd konden afwisselen..
 
Er zijn heel erg veel ups, meest dagelijkse dingen zoals de geweldig lieve mensen hier en de prachtige natuur. Dit weekend zijn we met 5 mensen van het project naar de Ssese Islands afgereisd: een prachtige eilandengroep in Lake Victoria.. echte witte bountystranden en stukken tropisch regenwoud.. echt genieten!

 ik wilde allereerst natuurlijk even laten weten dat ik een geweldige medevrijwilliger heb: Jeannet. We kunnen het erg goed met elkaar vinden en voelen elkaar ook wel aan. Dat is erg fijn natuurlijk!
 

Hi allemaal,

hier weer een berichtje van mij.. ik ben vandaag 'vrij' en kan dus naar een internetcafe om meer over mijn avonturen te vertellen!

Iedereen trouwens bedankt voor de lieve berichtjes! nu ben ik natuurlijk extra gemotiveerd om mn blog bij te houden want als niemand het leest is de lol er natuurlijk snel van af ;)

Dit weekend ben ik dus 'vrij'. Omdat iedereen die op het project werkt daar door de weeks ook slaapt en eet is iedereen blij als het weekend is, want dan gaat de staff terug naar huis, naar het eigen gezin. De gebouwen op het project gaan dan ook sweekends op slot en wij zijn naar de dichtsbijzijnde stad, Masaka, gegaan om daar in een hostelletje te slapen met andere Be-More vrijwilligers.

Wat een begin!! Nog maar een paar dagen in Uganda en voor mijn gevoel heb ik al een echte wereldreis achter de rug!!
Mijn vlucht naar Entebbe ging helemaal goed al liep ik Jeroen (vrijwilligerscoordinator) op het vliegveld even mis. Gelukkig hadden we elkaar snel weer gevonden..
Vier vrijwilligers die zondag vanuit Entebbe terug naar Nederland zouden vliegen hadden minder geluk: hun vliegtuig moest kort na de start een noodlanding maken omdat een van de motoren uitgevallen was.. echt scary: omdat ze net in de lucht waren, waren ze nog te zwaar en moest er eerst kerosine geloost worden.. daarna bleek tijdens de landing dat de remmen nog te heet waren van de vorige vlucht en moest er een doorstart gemaakt worden.. Gelukkig is het wel allemaal goed afgelopen en hopelijk zijn alle 4 de vrijwilligers inmiddels heelhuids thuisgekomen. ben blij dat ik dit verhaal pas te horen kreeg toen ik al veilig in Uganda was aangekomen :- )
 

… en dan  vertrek ik  eindelijk naar Uganda. En met eindelijk bedoel ik niet dat het hier in Nederland zo slecht is, want ondanks de kou is er hier ook genoeg avontuurlijks te beleven zoals de val van een kabinet of weer een gouden medaille voor de Nederlandse schaatsers in Vancouver J. Met eindelijk bedoel ik meer dat ik voor mijn gevoel een beetje te lang bezig ben met voorbereidingen en het nu maar eens tijd wordt dat ik op dat vliegtuig stap.
 
Niet dat ik mijn koffer al dicht heb, in tegendeel! De koffer waarvan ik besloten heb dat die mee moet ligt opengeklapt in het midden van mijn slaapkamer. Erom heen is een tafereel ontstaan dat je het best kunt omschrijven als de laatste ronde uitverkoop bij de Zara of (als je je hier niks bij voor kunt stellen) een soort kleding-bom die ontploft is..

Hallo allemaal,

Mijn allereerste berichtje als vrijwilliger van Be More. 

Vandaag heb ik eindelijk mijn heenticket geboekt, dus dat vond ik wel een berichtje waard! Op 28 februari is het voor mij dan zover, dan ga ik 8 weken aan de slag bij Tekera Resource Center en Pelido. Aansluitend hoop ik mijn mpenzi Pierre in Tanzania te gaan zien, hij heeft er dan ook net 3 maanden stage in Malawi opzitten. Samen willen we een onvergetelijke reis maken door de Serengeti.